Yahudilikte matem (avelut), Tora ve rabbani metinlerdeki geleneklerin birleşiminden doğan, cemaatten cemaate farklılık gösteren kapsamlı bir ritüel sistemidir. Ölüm haberi alındığında "Gerçek Hakimsin" anlamına gelen Dayan ha-emet duası okunur ve yas tutan kişi, kalbin bulunduğu bölgeyi simgeleyen giysisini yırtar (kriah). Bu süreçte gönüllülerden oluşan Hevra kadişa ("kutsal arkadaşlar") topluluğu, bedeni defin için hazırlar; bu hazırlık olan tahara aşamasında ölü yıkanır, arındırılır, kefene (tahrihim) sarılır ve tabutuna İsrail toprağı serpiştirilir. Yahudi cenaze törenlerinde ölü yakmak kesinlikle yasaktır; bedenin toprağa doğal yolla karışması esastır ve defin, ölümden sonra en kısa sürede yapılmalıdır, bu nedenle tahnit de yasaklanmıştır. Defne kadar geçen sürede merhumun yanında şemira adı verilen bir refakatçi kalır ve sürekli Mezmurlar okunur; ayrıca İsrail'de devlet ve askeri cenazeler dışında tabut kullanılmaz, ölü tallite sarılı olarak gömülür. Tüm bu ritüeller, merhuma duyulan derin saygıyı ve Tora'nın emirlerine bağlılığı yansıtır; bu yüzden tabut asla açık tutulmaz, beden alenen sergilenmez ve geleneksel cenazelerde çiçek bulundurulmaz.