Harald I Pięknowłosy (ok. 855–933) był królem Norwegii z dynastii Ynglingów, który zjednoczył kraj po zwycięskiej bitwie pod Hafrsfjord (tradycyjnie datowanej na 872 rok, choć współcześnie przesuwanej o 10–20 lat). Wprowadził reformy administracyjne, dzieląc Norwegię na okręgi zarządzane przez jarlów, choć jego realna władza poza zachodnią częścią kraju pozostawała często nominalna. Aby chronić się przed najazdami wygnańców, podbił Szetlandy i Orkady, co skłoniło wielu emigrantów do osiedlenia się na Wyspach Owczych i Islandii (874). Mając liczne żony i dzieci, abdykował w 930 roku na rzecz syna Eryka, a pochowany został w pogańskim obrządku w Hauge, gdzie w 1872 roku wystawiono mu pomnik. Postać Haralda jest kluczowa dla norweskiej tożsamości narodowej (szczególnie po odzyskaniu niepodległości w 1905 r.) i pojawia się w popkulturze, m.in. w grach Crusader Kings i Assassin's Creed Valhalla oraz w serialu Wikingowie (w tej roli Peter Franzén).