De Oostzee (of Baltische Zee) is een binnenzee van de Atlantische Oceaan, gelegen tussen Zweden, Finland, Rusland, de Baltische staten, Polen, Duitsland en Denemarken, met uitlopers als de Botnische Golf, de Finse Golf en de Golf van Riga, en staat via de Sont en de Grote en Kleine Belt in verbinding met de Noordzee. Geologisch gezien ontstond de zee uit de rivier de Eridanos, die tijdens de ijstijden door gletsjers werd uitgeschuurd; na de laatste ijstijd (het Weichselien) ontwikkelde het gebied zich via het Baltische IJsmeer, de Yoldiazee en het Ancylusmeer tot de huidige Littorinazee. De zee is relatief ondiep (gemiddeld 70-100 meter, met een maximum van 459 meter bij de Landsortsdiepte) en is veel brakker dan de Noordzee, doordat zo'n 250 rivieren jaarlijks veel zoet water aanvoeren, waardoor het zoutgehalte varieert van minder dan 3‰ in de uiteinden tot hogere waarden op diepte. Het waterniveau wordt sterk beïnvloed door de luchtdruk: een daling van 1 hPa zorgt voor een stijging van 1 centimeter, wat leidt tot jaarlijkse schommelingen van +63 tot -37 centimeter, en regionale hoogteverschillen tot wel 2 meter kan veroorzaken. Het getijdeverschil is zeer gering (slechts enkele decimeters), maar in de herfst en winter zorgt lage luchtdruk voor hogere waterstanden, terwijl smeltwater en aanhoudende westenwind in de zomer het peil in de Finse Golf kunnen doen stijgen.