Een maansverduistering ontstaat wanneer de zon, de aarde en de maan op één lijn staan met de aarde in het midden, waardoor de maan in de schaduw van de aarde terechtkomt. Ondanks de verduistering wordt de maan nooit volledig donker; door Rayleighverstrooiing in de aardatmosfeer bereikt een beetje rood licht de maan, wat het fenomeen van de zogenaamde bloedmaan oplevert. Deze gebeurtenissen treden alleen op tijdens volle maan, maar niet bij elke volle maan vanwege de 5,14° helling van de maanbaan, en ze volgen een patroon dat bekendstaat als de Saros-cyclus, die zich elke 18 jaar herhaalt. Er zijn verschillende types, zoals totale, gedeeltelijke en penumbrale verduisteringen, en in tegenstelling tot zonsverduisteringen zijn maansverduisteringen zichtbaar vanaf de gehele nachtzijde van de aarde. Een totale verduistering kan tot vier uur duren, waarbij de maan zelf ruim een uur volledig verduisterd is. Vanaf de maan gezien is dit fenomeen overigens een zonsverduistering, omdat de aarde dan precies voor de zon staat.