Η Μαρία Αντωνία (1814–1898), κόρη του Φραγκίσκου Α΄ των Δύο Σικελιών, γεννήθηκε στο Παλέρμο κατά τη διάρκεια της εξορίας της οικογένειάς της λόγω της ναπολεόντειας εισβολής, για να επιστρέψουν στη Νάπολη μετά το Συνέδριο της Βιέννης. Σε ηλικία 18 ετών παντρεύτηκε τον εξάδελφό της, Λεοπόλδο Β΄, και ανέλαβε τον τίτλο της Μεγάλης Δούκισσας της Τοσκάνης (1833–1859), αποκτώντας μαζί του δέκα παιδιά, μεταξύ των οποίων τον μελλοντικό διάδοχο Φερδινάνδο Δ΄ και τον διάσημο εξερευνητή Λουδοβίκο Σαλβάτορ. Η εξουσία της έληξε δραματικά τον Απρίλιο του 1859, όταν, εν μέσω του πολέμου των Γάλλων και του Πεδεμοντίου εναντίον της Αυστρίας, οι λαϊκές εξεγέρσεις στη Φλωρεντία ανάγκασαν τον σύζυγό της να δραπετεύσει στην Μπολόνια και να παραιτηθεί επίσημα υπέρ του γιου τους. Μετά την πτώση της μοναρχίας, έζησε τα υπόλοιπα χρόνια της στην εξορία και απεβίωσε στο Γκμούντεν της Αυστρίας στις 7 Νοεμβρίου 1898.