François Ozon (Parijs, 15 november 1967) is een van de belangrijkste hedendaagse Franse filmmakers, wiens werk bekendstaat om esthetische schoonheid, scherpe satirische humor en een openhartige kijk op seksualiteit. Na zijn afstuderen aan de prestigieuze filmschool La Fémis in 1993 won hij al snel prijzen met korte films, zoals Une robe d'été (1996) op het filmfestival van Locarno. Zijn internationale doorbraak kwam in 2002 met 8 femmes, een mix van moordmysterie en musical met topactrices als Catherine Deneuve en Isabelle Huppert, gevolgd door het succesvolle Swimming Pool (2003) met Charlotte Rampling. Eerder werd zijn film Sous le sable (2000) al genomineerd voor drie Césars, en zijn debuut Sitcom (1998) ging in première in Cannes. Ozon, die zelf openlijk homoseksueel is, verwerkt regelmatig homoseksuele thema's en personages in zijn films, van de lesbische cultfilm 8 femmes tot het aangrijpende Le temps qui reste (2005) over een homoseksuele man die aan kanker sterft. Met terugkerende thema's als vriendschap, seksuele identiteit en vergankelijkheid heeft hij een unieke en blijvende stempel gedrukt op de moderne Franse cinema.