Kradzież w polskim prawie karnym (art. 278 k.k.) to zabór cudzej rzeczy ruchomej w celu jej przywłaszczenia, co wymaga aktywnego działania i zamiaru postępowania z nią jak właściciel. Co ciekawe, dotyczy ona wyłącznie rzeczy ruchomych (w tym zwierząt i energii), a sprawca może ukraść przedmiot nawet po to, aby go komuś podarować lub porzucić, niekoniecznie wzbogacając własny majątek. Wartość łupu ma kluczowe znaczenie – jeśli nie przekracza 800 złotych, czyn stanowi jedynie wykroczenie, choć wyjątkiem są m.in. broń, karty bankomatowe czy energia, gdzie kradzież zawsze jest przestępstwem. Kodeks przewiduje również typy kwalifikowane, takie jak kradzież z włamaniem, rozbój czy kradzież rzeczy znacznej wartości, za które grożą znacznie surowsze kary. Ściganie przestępstwa odbywa się zazwyczaj z urzędu, jednak gdy pokrzywdzonym jest osoba najbliższa dla sprawcy, konieczny jest wniosek ofiary.