اعتراضات ۱۴۰۳ ایران ادامه ناآرامی‌های سال‌های گذشته است که ریشه در مشکلات سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و عدم پاسخگویی حکومت به خواسته‌های اقشار مختلف مانند کارگران، معلمان، بازنشستگان و دانشجویان دارد. در بهمن ۱۴۰۳، شهر دهدشت شاهد اعتراضات گسترده‌ای در واکنش به بحران انرژی و قطعی مکرر برق بود که با شعارهای ضدحکومتی، آتش‌افروزی و بازداشت معترضان توسط نیروهای امنیتی همراه شد. در فروردین و اردیبهشت ۱۴۰۳، رانندگان کمپرسی در زابل به دلیل کاهش سهمیه سوخت و میوه‌فروشان در تبریز به دلیل برخورد پلیس با شوکر و گاز اشک‌آور، تجمع‌های اعتراضی برگزار کردند. در تهران، اعتراضات متعددی از جمله مخالفت با ساخت مسجد در پارک قیطریه و قطع درختان پارک لاله، و همچنین اعتراض متقاضیان خودرو (مانند پژو پارس و مدیران خودرو) به افزایش ۲۰ تا ۶۰ درصدی قیمت‌ها و عدم تحویل خودروها شکل گرفت. همچنین متقاضیان مسکن چیتگر، کامیون‌داران در نمایشگاه کتاب، و افراد دارای معلولیت در برابر دفتر ریاست‌جمهوری به دلیل عدم تخصیص بودجه برای قانون حمایت از معلولان، تجمع اعتراضی برپا کردند. این اعتراضات که عمدتاً مسالمت‌آمیز بودند، نشان‌دهنده نارضایتی عمیق جامعه از سیاست‌های اقتصادی و اجتماعی حکومت است و در مواردی با سرکوب و بازداشت مواجه شده‌اند.