Arpalık Maaşı, Osmanlı Devleti'nde görevine son verilen veya emekli olan idare, saray ve ilmiye sınıfı (bilim insanları) mensuplarına maaşlarına ek olarak verilen bir ödenekti. Bu uygulamanın başlangıcı kesin olarak bilinmemekle birlikte, ilk olarak Yeniçeri Ağası ve bölük ağaları gibi askeri şahıslara verilirken, zamanla şeyhülislam, kazasker ve 17. yüzyıldan itibaren vezir ve ümeraya da yaygınlaştırıldı. Ödemeler, "Bervech-i arpalık dirlik" (belirli bir bölgenin gelirinden pay) veya "Bervech-i arpalık ulûfe" (hazineden günlük ödeme) yöntemleriyle yapılıyordu; azami miktar ilim adamlarına yıllık 70 bin akçe, yeniçeri ağasına 58 bin akçe ve saray erkanına 20 bin akçe olarak belirlenmişti. Ancak bu sistem birçok yolsuzluğa yol açtığı için 18. yüzyılda kısıtlanarak yalnızca ilmiye sınıfına ödeme yapılmaya devam edildi. Tanzimat döneminde tamamen kaldırılarak yerine "tarik" maaşı getirildi ve Meşrutiyet'ten sonra ilmiye sınıfı da diğer memurlar gibi düzenli aylık ve emeklilik maaşına bağlanarak arpalık usulü tamamen sona erdirildi.