Ναρκωτικά: Μια Συνοπτική Επισκόπηση

Ο όρος ναρκωτικό προέρχεται από τον Γαληνό, ο οποίος τον χρησιμοποίησε για να περιγράψει ουσίες που μουδιάζουν το σώμα και προκαλούν απώλεια αισθήσεων, ενώ ο Ιπποκράτης ήταν ο πρώτος που χρησιμοποίησε τον όρο νάρκωση. Στο νομικό πλαίσιο των ΗΠΑ, ο όρος περιλαμβάνει το όπιο, τα παράγωγά του, καθώς και την κοκαΐνη, αν και από χημικής άποψης οι περισσότεροι επαγγελματίες υγείας προτιμούν τον ακριβέστερο όρο «οπιοειδή» για να περιγράψουν ουσίες που δρουν φαρμακολογικά όπως η μορφίνη.

Η χορήγηση των ναρκωτικών γίνεται με διάφορους τρόπους, όπως στοματικά, ενέσιμα, με εισπνοή ή ως υπόθετα, ενώ τα αποτελέσματά τους περιλαμβάνουν ανακούφιση από τον πόνο, ευφορία και μείωση του άγχους, αλλά και σοβαρές παρενέργειες όπως ζάλη, ναυτία, δυσκοιλιότητα και καταστολή της αναπνευστικής λειτουργίας. Οι κίνδυνοι από την ψυχαγωγική χρήση είναι ιδιαίτερα αυξημένοι λόγω των μη στείρων διαδικασιών χορήγησης, που μπορεί να οδηγήσουν σε μολύνσεις, ηπατίτιδα, AIDS και θάνατο από υπερβολική δόση. Επιπλέον, η αραίωση των ναρκωτικών του δρόμου με επικίνδυνες ουσίες όπως ταλκ ή ποντικοφάρμακο καθιστά τα αποτελέσματα της χρήσης τους εντελώς απρόβλεπτα.