Sâki, tarih boyunca Antik Mısır, Pers, Asur ve Yahudi saraylarında kraliyet masasında içki servisi yapan, ancak asıl görevi kralı zehirlenmeye karşı korumak olan yüksek rütbeli bir memurdu. Bu kritik görev, tamamen güvenilir kişiler gerektirdiğinden, sâkiler genellikle kralın en yakın sırdaşı ve danışmanı konumuna yükselir, sarayda büyük bir nüfuz elde ederdi. Pozisyonun kökeni çok eskilere dayanır; örneğin Akkad İmparatorluğu'nun kurucusu Sargon'un M.Ö. 23. yüzyılda sâki olarak atandığı bilinirken, M.Ö. 196 tarihli Rosetta Taşı'nda da bu unvan onurlandırılmıştır. Eski Ahit'te de sıkça geçen bu rol, Yusuf'un hapishanede yorumladığı Firavun'un sakisinin rüyası ve Pers kralı I. Artaserhas'ın sarayında görev yapıp Yahuda valisi olan Nehemya'nın hikayesiyle öne çıkar. Arapça "sāḳī" kelimesinden türeyen bu unvan, sadece bir hizmetçilik değil, aynı zamanda törensel işlevler ve devlet yönetimine etki eden stratejik bir makam olarak kabul edilirdi.