Ο Περικλής (495-429 π.Χ.), γιος του Ξανθίππου και της Αγαρίστης από τον ισχυρό οίκο των Αλκμεωνιδών, ήταν ο κορυφαίος πολιτικός και στρατηγός της Αρχαίας Αθήνας, του οποίου η εποχή (461-429 π.Χ.) έμεινε γνωστή ως «Χρυσός Αιώνας» ή «Εποχή του Περικλή». Εκμεταλλευόμενος τη ναυτική υπεροχή της πόλης, μετέτρεψε τη Δηλιακή Συμμαχία σε Αθηναϊκή Ηγεμονία, εκλεγόμενος στρατηγός για 14 συνεχόμενα χρόνια. Υπήρξε μεγάλος προστάτης των τεχνών και των επιστημών, ενώ σε αυτόν οφείλονται τα μνημεία της Ακρόπολης, καθώς και η ενίσχυση της δημοκρατίας και των δικαιωμάτων των λαϊκών μαζών, όπως αποτυπώνεται στον περίφημο «Επιτάφιο Λόγο» του που διέσωσε ο Θουκυδίδης. Παρά την αριστοκρατική του καταγωγή, υποστήριξε τον λαό, ενώ σύζυγός του ήταν η διάσημη Ασπασία. Η σταδιοδρομία του έληξε απότομα το 429 π.Χ., όταν απεβίωσε εξαιτίας του λοιμού των Αθηνών κατά τα πρώτα χρόνια του Πελοποννησιακού Πολέμου, αφήνοντας πίσω του την εικόνα του «πρώτου πολίτη» της πόλης.