Ο Μαρίνο Μαρίνι (1901–1980) ήταν ένας από τους σημαντικότερους Ιταλούς γλύπτες του 20ού αιώνα, ο οποίος σπούδασε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Φλωρεντίας από το 1917 και επηρεάστηκε βαθιά από την ετρουσκική τέχνη και τον γλύπτη Αρτούρο Μαρτίνι. Μετά τη διδασκαλία του στη Μόντσα, το Τορίνο και το Μιλάνο, καθιερώθηκε διεθνώς όταν κέρδισε το πρώτο βραβείο γλυπτικής στη Ρώμη (1935) και στη Μπιενάλε της Βενετίας (1952), ενώ οι εκθέσεις του στη Νέα Υόρκη και το Λονδίνο τον έφεραν σε επαφή με καλλιτέχνες όπως ο Χένρυ Μουρ. Τα πιο χαρακτηριστικά έργα του περιλαμβάνουν τους διάσημους έφιππους ιππείς, τα γυναικεία γυμνά που εμπνέονται από την ετρουσκική θεά Πομόνα, καθώς και προτομές και σκηνές από το τσίρκο. Σήμερα, δύο μουσεία στην Ιταλία (στη Φλωρεντία και τη γενέτειρά του Πιστόια) είναι αφιερωμένα στο έργο του, ενώ γλυπτά του βρίσκονται σε μεγάλα μουσεία παγκοσμίως, όπως το Βατικανό και η Τέιτ. Το έργο του έχει παρουσιαστεί και στην Ελλάδα, με συμμετοχή του σε έκθεση το 1965 και σε ατομικό αφιέρωμα στην Εθνική Πινακοθήκη το 2006.