Guru Nanak Dev (1469–1539) ialah pengasas agama Sikhisme dan Guru pertama daripada sepuluh Guru Sikh, yang dilahirkan di Nankana Sahib, berhampiran Lahore, Pakistan. Pada usia 28 tahun, beliau mengalami pencerahan selepas hilang selama tiga hari di Sungai Veeyin, lalu mengisytiharkan prinsip utamanya: "tiadanya orang Hindu, tiadanya orang Muslim". Beliau menolak ritual luaran seperti benang suci (Janeu) dan menekankan tiga tunggak Sikhisme: bermeditasi tentang Tuhan (Naam Japna), mencari rezeki secara jujur (Kirat Karni), dan berkongsi kekayaan dengan komuniti (Wand kay Shako). Melalui kisah perbandingan antara orang kaya yang mengeksploitasi (mengeluarkan darah) dan petani miskin yang jujur (mengeluarkan susu), beliau mengajar bahawa pendapatan halal dan etika kerja lebih utama daripada kekayaan. Dihormati oleh penganut Hindu dan Muslim, beliau giat menentang diskriminasi kasta dan prasangka, serta berkahwin dengan Sulakhni dan dikurniakan dua anak lelaki, Sri Chand dan Lakshmi Das.