Το Λούγδουνο (η σημερινή Λυών) ήταν από τις σημαντικότερες ρωμαϊκές πόλεις της Γαλατίας, που ιδρύθηκε το 43 π.Χ. από τον αξιωματικό Λούκιο Μουνάτιο Πλάνκο για να φιλοξενήσει πρόσφυγες, στην ταραγμένη περίοδο μετά τη δολοφονία του Ιουλίου Καίσαρα. Γρήγορα αναδείχθηκε σε πρωτεύουσα της Λουγδουνικής Γαλατίας, γινόμενη διοικητικό, εμπορικό και οικονομικό κέντρο με πληθυσμό που έφτανε έως 200.000 κατοίκους (1ος-2ος αιώνας μ.Χ.). Χάρη στη στρατηγική της θέση, στο λόφο Φουρβιέρ και στη συμβολή των ποταμών Ροδανού και Σον, ήταν κόμβος τεσσάρων κεντρικών ρωμαϊκών οδών (Via Agrippa) και φιλοξένούσε και αυτοκρατορικό νομισματοκοπείο από το 15 π.Χ.. Στην πόλη γεννήθηκαν οι αυτοκράτορες Κλαύδιος και Καρακάλλος, ενώ το όνομά της προβει πιθανόν από τον κελτικό θεό Λου (Lug) και τη λέξη dunum για «λόφο» ή «ακρό. Ωστόσο, η μακρά ιστορία του χώρο δεν ξεκινά με τους Ρωμαίους: ήδη από τον 4ο αιώνα π.Χ.** υπήρχε εκεί ένας ακμάζων γαλατικός εμπορικός οικισμός με διασυνδέσεις έως την Κάτω Ιταλία, πριν την οριστική ρωματική κυριαρχία.