طرح تامین و انتقال آب از دریای عمان و خلیج فارس به فلات مرکزی ایران، پروژه‌ای بزرگ برای جبران کمبود آب شرب و صنعت در مناطق مرکزی و شرقی کشور است. بر اساس این طرح، قرار است از ۸.۳ میلیارد مترمکعب آب دریا، ۲.۷ میلیارد مترمکعب شیرین‌سازی و از طریق بیش از ۳۷۰۰ کیلومتر خط لوله به ۷ استان (با چشم‌انداز رسیدن به ۱۸ استان) منتقل شود. این پروژه در پاسخ به کسری ۲ میلیارد مترمکعبی آب تا افق ۱۴۶۵ طراحی شده است؛ چرا که محدودیت‌های قانونی برای تغییر کاربری چاه‌های کشاورزی وجود دارد و گزینه جایگزین خرید آب از تاجیکستان و رود سند نیز شکست خورد. سازوکار مالی بر تمدید هزینه‌ها توسط بخش خصوصی و صنایع استوار است و ۲۰ درصد از ظرفیت خطوط به آب شرب اختصاص می‌یابد تا دولت در صورت نیاز آن را خریداری کند. با این حال، عدم شفافیت در نحوه تأمین مالی و فروش آب، پرسش‌هایی درباره دولتی بودن و بهره‌وری اقتصادی این پروژه ایجاد کرده است.