Τα Κρητικά (παλαιότερα γνωστά ως Νέα Κρήτη) είναι ένας παραθαλάσσιος οικισμός κοντά στη Μεθώνη, διοικητικά υπαγόμενος στον Δήμο Πύλου – Νέστορος, σε υψόμετρο μόλις 3 μέτρα και σε απόσταση λίγων μέτρων από τη θάλασσα. Η περιοχή κατοικείται από την αρχαιότητα και αποτελούσε τμήμα του βασιλείου του Νέστορα της αρχαίας Πύλου, ωστόσο ο σημερινός οικισμός γεννήθηκε τον 19ο αιώνα από τη μαζική εγκατάσταση Κρητικών προσφύγων, που κατέφυγαν στην ελεύθερη Ελλάδα για να ξεφύγουν από τις σφαγές των Οθωμανών στην κατεχόμενη Κρήτη.

Η κύρια εγκατάστασή τους τοποθετείται ιστορικά περί το 1834-1835 (επί βασιλιά Όθωνα), όταν το νέο ελληνικό κράτος φρόντισε για την αποκατάστασή τους δίνοντάς τους γη, εργαλεία και οικίες, ενώ κάποιες πηγές αναφέρουν και το 1831 επί Καποδίστρια. Ο αρχικός συνοικισμός ονομαζόταν Νέα Κρήτη, ιδρύθηκε στην τοποθεσία Ζύγα/Ζύγια και τυπικά καταργήθηκε το 1889, ενώ σήμερα ο αντικαθστάστατος οικισμός, που αναφέρεται ως Κρητικά από το 2001, βρίσκεται λίγα πιο μακριά, ανατολικά της Βαρκάς, πλάι στον λόφφου του Προφήτη Ηλία. Υπολογίζεται ότι περίπου 60.000 Κρητικοί εγκαταστάθηκαν την εποχή αυτήν σε όλη την ελεύθερη Ελλάδα, με κεντρικό κορμό την Πελοπόννησο, ενισχύοντας την τοπική περιοχή της Μεθώνης με πολλά κύματα προσφύγων από τις συνεχείς κρητικές επαναστάσεις του 19ου αιώνα.