Sąd to we współczesnych demokratycznych systemach prawnych niezawisły organ państwowy, którego zadaniem jest stosowanie prawa – rozstrzyganie sporów między podmiotami oraz decydowanie o przysługujących im uprawnieniach. Historia sądownictwa sięga czasów plemiennych, gdy konflikty rozwiązywano siłą, a później powierzano je doświadczonym przywódcom, takim jak wódz czy rada starszych. W starożytnej Grecji wykształciły się wyspecjalizowane instytucje – w Sparcie królowie, a w Atenach m.in. Areopag (najcięższe zbrodnie) i Sąd Heliastów (powszechna rozprawa, wprowadzony przez Solona). Kluczowy dla naszego prawa był jednak Rzym, gdzie w 367 r. p.n.e. powołano urząd pretora, a same wyroki wydawali sędziowie wybrani przez strony – w okresie cesarstwa coraz silniej podporządkowani cesarzowi. To właśnie rzymski proces sądowy stał się fundamentem współczesnego postępowania w Europie, a nawet wygląd sal rozpraw sądów w Polsce przejęto bezpośrednio od rzymskich pretorów. Z czasem, od monarchii po republikę i cesarstwo, sądownictwo ewoluowało od osobistej władzy wodzów do niezawisłych organów państwowych, które znamy dziś.