Ontslag is het beëindigen van een arbeidsovereenkomst, en de regels hiervoor lopen wereldwijd sterk uiteen: in Amerikaanse staten geldt bijvoorbeeld employment at will, terwijl landen zoals Nederland en België juist strenge ontslagrechtelijke beschermingsregels kennen. Deze bescherming, ook wel ongelijkheidscompensatie genoemd, is ontstaan om de economische afhankelijkheid van de werknemer tegen te gaan en bevat meestal elementen zoals opzegtermijnen, ontslagvergoedingen en verboden op discriminatie of ontslag tijdens ziekte en zwangerschap. België was tot 2014 een uitzondering in Europa, omdat een werkgever het ontslag niet hoefte te motiveren, maar er bestaat wel een onderscheid in procedure en opzegtermijnen tussen arbeiders en bedienden, afhankelijk van de anciënniteit. Op 7 juli 2011 besliste het Grondwettelijk Hof echter dat dit verschil in behandeling tussen arbeiders en bedienden in strijd is met het gelijkheidsbeginsel (art. 10 Grondwet). Dit leidde uiteindelijk tot de wet van 26 december 2013 en de invoering van het eenheidsstatuut, waarmee deze discriminatie volledig werd weggewerkt.