Oman (Inula) to rodzaj roślin z rodziny astrowatych, obejmujący 78–100 gatunków występujących głównie w Europie, Azji oraz w środkowej Afryce i na Madagaskarze. Charakteryzują się dużymi, żółtymi lub pomarańczowymi kwiatostanami – koszyczkami z brzeżnymi kwiatami języczkowymi i wewnętrznymi rurkowymi – oraz często okazałym pokrojem. Wiele gatunków, jak oman wielki (I. helenium) czy oman wspaniały (I. magnifica), uprawia się jako ozdobne i lecznicze (stosowane m.in. w ziołolecznictwie). Kluczowe dla systematyki są odkrycia filogenetyczne: rodzaj w tradycyjnym ujęciu okazał się parafiletyczny, dlatego wąskie ujęcie obejmuje tylko duże byliny, a większość gatunków europejskich (w tym polskie) przypisano do osobnego rodzaju Pentanema (różnica dotyczy m.in. liczby podstawowej chromosomów: x=8 vs x=10). W Polsce w wąskim ujęciu występuje jedynie introdukowany oman wielki, natomiast 6 gatunków rodzimych (np. oman łąkowy czy oman wierzbolistny) obecnie należy do Pentanema. Te okazałe, żywicze rośliny o skręconych liściach i owocach typu niełupek z trwałym puchakach kielichowych są więc przykładem tego, jak filogeneza zmienia taksonomię astrowatych.