Ο Δημήτριος Α΄ ο Πολιορκητής (337–283 π.Χ.) ήταν ένας από τους πιο δραστήριους διαδόχους του Μεγάλου Αλεξάνδρου, γιος του στρατηγού Αντίγονου του Μονόφθαλμου, και πρωταγωνιστής στους αιματηρούς πολέμους για την επικράτηση στην Ανατολική Μεσόγειο. Μετά από αρχικές αποτυχίες, κατέκτησε την Αθήνα από τον Κάσσανδρο το 307 π.Χ. και επέτυχε μια σημαντική νίκη κατά του Πτολεμαίου στη Σαλαμίνα της Κύπρου το 306 π.Χ., ενώ η αποτυχημένη αλλά εντυπωσιακή Πολιορκία της Ρόδου (305 π.Χ.) του χάρισε την επωνυμία «ο Πολιορκητής». Πολέμησε στο πλευρό του πατέρα του στην καθοριστική Μάχη της Ιψού (301 π.Χ.), όπου ο Αντίγονος έχασε τη ζωή του, και αργότερα κατάφερε να γίνει βασιλιάς της Μακεδονίας το 294 π.Χ., κυβερνώντας για έξι χρόνια. Έχασε τον θρόνο του από τους ανταγωνιστές του Λυσίμαχο και Πύρρο, και αφού εξεστράτευσε στην Ασία, παραδόθηκε στον Σέλευκο το 285 π.Χ., περνώντας τα τελευταία χρόνια της ζωής του σε αιχμαλωσία στη Συρία, όπου απεβίωσε το 283 π.Χ. σε ηλικία 54 ετών. Παρά τις τελικές του αποτυχίες, ο Δημήτριος έμεινε στην ιστορία για την εξαιρετική του ικανότητα στην κατασκευή πολιορκητικών μηχανών και για τις φιλόδοξες, εντυπωσιακού μεγέθους εκστρατείες του.