มาตราทองคำ คือระบบเงินตราที่ผูกมูลค่ากับทองคำปริมาณคงที่ เคยเป็นพื้นฐานของระบบเงินระหว่างประเทศในหลายยุค เช่น ตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1870 ถึงต้น 1920 และช่วงปี 1944–1971 ภายใต้ระบบเบรตตันวูดส์ โดยสหรัฐยกเลิกการแปลงดอลลาร์เป็นทองคำในปี 1971 จุดเริ่มต้นมาจากอุบัติเหตุในอังกฤษปี 1717 เมื่อเซอร์ไอแซก นิวตันตั้งอัตราแลกเปลี่ยนเงินเป็นทองคำต่ำเกินไป ทำให้เหรียญเงินหายไปจากระบบ และเมื่ออังกฤษกลายเป็นมหาอำนาจทางการเงิน รัฐอื่นจึงทำตาม ต่อมามาตราทองคำถูกยกเลิกไปส่วนใหญ่ในช่วงเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ แต่ถูกนำกลับมาใช้บางส่วนหลังสงครามโลกครั้งที่สอง สุดท้ายเลิกใช้เพราะความผันผวนและข้อจำกัดต่อนโยบายการเงินของรัฐบาล เช่น ไม่สามารถใช้นโยบายขยายตัวเพื่อลดการว่างงานได้ นักเศรษฐศาสตร์ส่วนใหญ่เห็นว่าการกลับไปใช้ไม่เกิดประโยชน์ และนักประวัติศาสตร์ปฏิเสธว่ามาตรานี้ช่วยรักษาเสถียรภาพราคาได้จริง