Bodo dili, Kuzey-doğu Hindistan ve Nepal'de yaşayan Bodo halkı tarafından konuşulan bir Tibeto-Burman dilidir ve Hindistan'ın Assam eyaletinin resmi dillerinden biri olarak ülkenin 22 tarifeli dili arasında anayasal statüye sahiptir. Çin-Tibet ailesine bağlı olan bu dil; Dimasa, Garo ve Kokborok gibi dillerle yakından ilişkilidir. 1913'te başlayan sosyo-politik uyanış hareketleri sayesinde dil, 1963'te ilköğretimde öğretim aracı olarak kabul edilmiş ve 1996'da Guwahati Üniversitesi'nde yüksek lisans programı açılarak akademik bir konum kazanmıştır. Resmi olarak Devanagari alfabesi ile yazılmasına rağmen, dilin tarihsel süreçte Roma alfabesi ve günümüzde kayıp olduğu düşünülen Deodhai alfabesi ile de yazıldığı öne sürülmektedir. Chote ve Makine gibi lehçeleri bulunan Bodo dili, özellikle Kokrajhar ve Udalguri bölgelerinde hâlâ en saf haliyle konuşulmaya devam etmektedir.