Een asielzoeker is iemand die in een ander land bescherming vraagt tegen gevaar, vervolging of zelfs armoede in het thuisland. Er wordt vaak onderscheid gemaakt tussen politieke vluchtelingen, die vluchten vanwege vervolging op basis van geloof of politieke overtuiging, en economische vluchtelingen, die op zoek zijn naar een beter bestaan; de grens tussen beide is echter vaak vaag. De juridische basis ligt in het Vluchtelingenverdrag van 1951 en het Protocol van New York uit 1967, die landen verplichten om vluchtelingen op te nemen, maar geen rekening houden met redenen zoals hongersnood. Historisch gezien is asielzoeken van alle tijden, zo vonden Vlaamse kunstenaars tijdens de Spaanse overheersing al asiel in Nederland. In Nederland geldt een speciale regeling voor de alleenstaande minderjarige vreemdeling (amv), maar het Besluit van 14 mei 2013 schafte de amv-vergunning af en creëerde in plaats daarvan een grondslag voor een zogenaamde buitenschuldvergunning. Kortom, het asielbeleid is complex en probeert een balans te vinden tussen bescherming bieden en het beoordelen van uiteenlopende vluchtmotieven.