Gözaltı, suç şüphesi üzerine yetkili makamların kararıyla, soruşturmanın tamamlanması amacıyla kolluk kuvvetleri tarafından kişinin belirli bir süre alıkonulmasıdır. Bu uygulama yalnızca cezai soruşturmalarla sınırlı olmayıp; psikiyatrik bozukluklar, bulaşıcı hastalıklar (verem gibi) veya seyahat yasağı (yurtdışına çıkış yasağı) gibi durumlarda da uygulanabilir. Uluslararası hukukta, İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi'nin 9. maddesi keyfi gözaltını yasaklarken, savaş sırasındaki gözaltı muamelesi Dördüncü Cenevre Sözleşmesi ile düzenlenmiştir. Türkiye'de gözaltı için öncelikle polis tarafından bir yakalama işlemi yapılması ve Cumhuriyet savcısına bilgi verilmesi gerekir; savcının kararıyla kişi gözaltına alınır. Kural olarak gözaltı süresi 24 saati geçemez, ancak toplu işlenen suçlarda (3 veya daha fazla kişi) bu süre 4 güne kadar uzatılabilir. Bu sürenin sonunda kişi, tutuklanma, adli kontrol şartıyla salıverilme veya serbest bırakılma kararı için sulh ceza hakimi karşısına çıkarılır.