Η θερμοκάμερα είναι ένα εξειδικευμένο εργαλείο πυρόσβεσης που απεικονίζει την υπέρυθρη ακτινοβολία ως ορατό φως, επιτρέποντας στους πυροσβέστες να βλέπουν μέσα από τον καπνό, το σκοτάδι ή διαπερατά από τη θερμότητα φράγματα. Κατασκευάζονται με ανθεκτικά στη θερμότητα και το νερό περιβλήματα, είναι συνήθως φορητές ή προσαρμόζονται σε κράνος, και αν και είναι ακριβός εξοπλισμός, η χρήση τους αυξάνεται σημαντικά, καθώς ανιχνεύουν και τη θερμότητα του ανθρώπινου σώματος για τον εντοπισμό παγιδευμένων ατόμων. Το σύστημά τους μετατρέπει την υπέρυθρη ακτινοβολία σε εικόνα πραγματικού χρόνου, όπου οι διαφορές θερμοκρασίας εμφανίζονται ως διαφορετικά χρώματα (συνήθως κλίμακα του γκρι με έντονα χρώματα για επικίνδυνα θερμές επιφάνειες), και χρησιμοποιούνται για τον εντοπισμό της εστίας της φωτιάς, υποβοσκουσών πυρκαγιών σε τοίχους ή υπερθέρμανσης καλωδιώσεων. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα της αξίας τους είναι η απομόνωση μιας σιγόκαυτης φωτιάς σε αποθήκη σιταριού, όπου σώθηκε το 75% της σοδειάς, ενώ από το 1999 πιστώνονται με τη διάσωση πολλών ζωών ετησίως. Τα πρωτότυπα μοντέλα που φοριούνται σε κράνος εμφανίστηκαν το 1992, αλλά η λεπτομερής αξιολόγησή τους δημοσιεύθηκε το 2007, δείχνοντας ότι, παρά το επιπλέον βάρος (περίπου 1,5 κιλό), επιτρέπουν ταχύτερες αναζητήσεις, μικρότερο αποπροσανατολισμό και λιγότερη κατανάλωση αέρα, αν και μερικές φορές χαλαρώνουν την πειθαρχία ασφάλειας. Συνολικά, οι θερμοκάμερες αποτελούν πλέον κρίσιμο εξοπλισμό για την πυρόσβεση, προσφέροντας ανεκτίμητη βοήθεια σε συνθήκες χαμηλής ορατότητας και συμβάλλοντας καθοριστικά στην προστασία της ανθρώπινης ζωής.