در بعدازظهر روز شنبه ۶ اردیبهشت ۱۴۰۴، انفجار مهیبی در بندر شهید رجایی رخ داد که دست‌کم ۷۰ کشته، ۱۲۴۲ زخمی و ۶ مفقود برجای گذاشت. علت حادثه، انفجار «محموله بسیار خطرناک» (احتمالاً سدیم پرکلرات، ترکیب اصلی سوخت جامد موشک) بود که به‌عنوان «کالای معمولی» در کانتینرها دپو شده بود، اما مقامات ایران توضیح رسمی درباره ماده منفجره ارائه نکرده‌اند. این بندر که بزرگ‌ترین بندر تجاری ایران در ۲۳ کیلومتری بندرعباس است، حدود ۸۰ درصد تجارت دریایی کشور را انجام می‌دهد و خسارات مالی این انفجار بسیار بالا بوده و یک ساختمان اداری را تخریب کرده است. آتش سوزی پس از ۲۰ ساعت مهار شد، اما برخی منابع آن را مشابه انفجار بندر بیروت در سال ۲۰۲۰ دانسته‌اند؛ گزارش‌های بین‌المللی (نیویورک تایمز و فایننشال تایمز) حاکی از پهلو گرفتن دو کشتی ایرانی حامل بیش از ۲٬۰۰۰ تن سدیم پرکلرات در این بندر هستند که ظن پنهان‌کاری ایران را تقویت می‌کند. در واکنش به این حادثه، یک عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس، علت را «ضعف ایمنی داخلی و سوءمدیریت» دانست و هشدار داد که فرافکنی درباره دخالت خارجی، افکار عمومی را از مسئولان واقعی منحرف می‌کند.