در این مقاله به تعریف پول رایج به عنوان واحد سنجش دادوستد کالا و خدمات پرداخته شده است که نمونه‌های آن ریال در ایران و دلار در آمریکاست. پیش از ریال، در دوران قاجار واحدهایی مانند قِران و تومان رواج داشتند و یک تومان معادل ده هزار دینار بود. نام ریال برگرفته از سکه اسپانیایی «رئال» است که ابتدا معادل ۱۱۷٫۵ دینار بود، اما در دوره رضاشاه پهلوی به ۱۰۰ دینار (برابر با قِران) کاهش یافت. سرانجام در سال ۱۳۰۸ خورشیدی و به موجب «قانون آحاد»، ریال رسماً به عنوان واحد پول ایران تعیین شد. نکته جالب توجه این است که با وجود رسمیت یافتن ریال، مردم ایران همچنان در معاملات روزمره از واژه تومان برای محاسبه قیمت‌ها استفاده می‌کنند. همچنین در طول تاریخ، واحدهای پولی گوناگونی مانند داریک (هخامنشیان)، دینار (ساسانیان) و عباسی (صفویان) در ایران رواج داشته‌اند.