Wspólnota Niepodległych Państw (WNP) to organizacja polityczno-gospodarczo-wojskowa utworzona 8 grudnia 1991 roku na mocy porozumienia białowieskiego, podpisanego przez Borysa Jelcyna, Łeonida Krawczuka i Stanisława Szuszkiewicza, z siedzibą w Mińsku. Początkowo skupiała tylko Rosję, Ukrainę i Białoruś, lecz już 21 grudnia 1991 roku na mocy protokołu z Ałma-Aty przystąpiło do niej kolejne osiem republik radzieckich, w tym Kazachstan, Armenia i Uzbekistan. W styczniu 1993 roku przyjęto jej statut, którego nie podpisały Ukraina i Turkmenistan, co oznacza, że de iure nie są one pełnoprawnymi członkami, lecz jedynie państwami założycielskimi. W grudniu 1993 roku, po objęciu władzy przez Eduarda Szewardnadzego, akces do WNP zgłosiła Gruzja, zwiększając liczbę członków do dwunastu. Organizacja powstała jako alternatywa dla radzieckiego zwierzchnictwa i ma na celu współpracę w dziedzinie bezpieczeństwa, gospodarki, kultury oraz wymiany informacji.