Soraya Esfandiary Bakhtiari (1932-2001) was de tweede vrouw van Mohammed Reza Pahlavi, de laatste sjah van Iran. Op 18-jarige leeftijd trouwde ze op 12 februari 1951 met de sjah, nadat ze via een foto aan het hof was voorgesteld; haar beroemde trouwjurk van Christian Dior werd later voor 1,2 miljoen dollar geveild. Omdat het huwelijk kinderloos bleef en de sjah per se een mannelijke opvolger wilde, scheidde het paar op 6 april 1958, een besluit dat de sjah huilend op radio en televisie aankondigde. Na de scheiding kreeg ze de titel prinses, vertrok naar Frankrijk, begon een carrière als filmster en schreef twee succesvolle memoires, waaronder de internationale bestseller Paleis van eenzaamheid (1991). Haar echtscheiding inspireerde zelfs het Franse lied Je Veux Pleurer Comme Soraya, en ze stierf op 26 oktober 2001 in Parijs, waarna ze in München werd begraven. Een week na haar overlijden stierf ook haar broer Bijan, die zei dat hij niemand meer had om mee te praten.