تشویش اذهان عمومی اصطلاحی حقوقی است که پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران به عنوان کلیدواژهای برای جرائم سیاسی رواج یافت و به معنای اظهار یا انتشار نوشتهای (حتی خلاف واقع) علیه مسئولان نظام است که افکار عمومی را نگران کند. بر اساس ماده ۶۹۸ قانون مجازات اسلامی، مجازات این جرم حبس از دو ماه تا دو سال یا شلاق تا ۷۴ ضربه تعیین شده است. این قانون با اصل آزادی بیان در قانون اساسی در تعارض ساختاری قرار دارد و نیازمند دقت نظر قضات است. در لایحه قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۸۷، این عمل به عنوان مصداق جرم سیاسی شناخته شده و مجازات آن حبس از شش ماه تا دو سال، اقامت اجباری یا محرومیت از حقوق اجتماعی تا پنج سال است. با این حال، در تبصره دوم همین ماده تصریح شده که صرف انتقاد از نظام یا عملکرد مسئولان جرم محسوب نمیشود، اما تشخیص تفاوت بین انتقاد و نشر اکاذیب کاملاً به عهده دادستانی و دادگاهها گذاشته شده است. این ابهام قانونی، چالش اصلی در تعیین مرز میان آزادی بیان و جرم سیاسی در ایران است.