Pełnia to faza Księżyca, w której znajduje się on w opozycji do Słońca (różnica długości ekliptycznych wynosi 180°), co sprawia, że jego tarcza widoczna z Ziemi jest niemal w całości oświetlona. Mimo że Księżyc w pełni jest od 300 do 500 tysięcy razy ciemniejszy od Słońca, jego blask poważnie utrudnia prowadzenie obserwacji astronomicznych. Zwykle w miesiącu kalendarzowym występuje jedna pełnia, ale bywają wyjątki – czasami w lutym nie ma jej wcale (np. w 1999 i 2018 roku), a czasami w jednym miesiącu pojawiają się aż dwie. Druga pełnia nosi wówczas nazwę pełni niebieskiego księżyca i zdarza się średnio raz na 2,7 roku. Jedynie podczas pełni możliwe jest wystąpienie zaćmienia Księżyca, a fazą dokładnie przeciwną do niej jest nów, gdy Księżyc znajduje się między Słońcem a Ziemią.