Η Μέση Ανατολή είναι μια γεωγραφική περιοχή που εκτείνεται στο μεγαλύτερο μέρος της Δυτικής Ασίας και στην Αίγυπτο, ενώ η «Ευρύτερη Μέση Ανατολή» περιλαμβάνει και τη Βόρεια Αφρική, το Σουδάν, τη Σομαλία και άλλες χώρες. Ο όρος καθιερώθηκε ουσιαστικά στις αρχές του 20ού αιώνα, με τον Αμερικανό στρατηγό Άλφρεντ Τάγιερ Μέιαν να τον χρησιμοποιεί το 1902 για την περιοχή μεταξύ Αραβίας και Ινδίας, στο πλαίσιο του βρετανορωσικού ανταγωνισμού γνωστό ως «Μεγάλο Παιχνίδι».

Τα όρια της περιοχής δεν είναι αυστηρώς καθορισμένα, αλλά σήμερα θεωρείται ότι περιλαμβάνει 18 χώρες όπως η Συρία, ο Λίβανος, το Ισραήλ, η Αίγυπτος, η Σαουδική Αραβία, το Ιράκ, το Ιράν και η Τουρκία, ενώ 13 από αυτές ανήκουν στον Αραβικό κόσμο. Η ιστορική της σημασία είναι ανεκτίμητη, καθώς αποτέλεσε το λίκνο τριων μεγάλων θρησκειών (Ιουδαϊσμός, Χριστιανισμός, Ισλάμ), με την πλειonψηφία των κατοίκων να είναι Άραβες, αλλά να συναντώνται επίσης Τούρκικες, Περσικοί και Κούρδοι λαοί. Από γεωπολιτικής και οικονομικής πλευράς, η ζωτική της αξία ενισχύθηκε από τα τεράστια κοιτάσματα πετρελαίου του Περσικού Κόλπου, ενώ ταυτόχρονα το ξηρό, άνυδρο κλίμα της και η εξάρτησή από τα ορυκτά καύσιμα την καθιστούν ιδιαίτερα ευάλωτη στην κλιματική αλλαγή. Χαρακτηριστική είναι και η ονοματολογική της ιστορίας, καθώς οι βρετανές τη χαρακτήριζαν αρχικά «Εγγύς Ανατολή» για τις πρώην Οθωμαμαλικές κτήσεις, αλλά κατά τη δράση των βρετανικών στρατηγικών επιχειρήσεων με έδρα την Αίγυπτο επικράτσ τη σταδιακά ο σύγχρονoς όρος «Μέση Ανατολή».