Το όχημα ορίζεται ως κάθε κατασκευή, αυτοκινούμενη ή όχι, που προορίζεται για τη μεταφορά ανθρώπων ή αντικειμένων, με τον όρο να προέρχεται από τις αρχαίες ελληνικές λέξεις «ὄχος» (άρμα) και «ὀχῶ» (κινούμαι με άμαξα). Στην κατηγορία αυτή περιλαμβάνονται τα επίγεια μέσα (ποδήλατο, αυτοκίνητο, μοτοσικλέτα, τρένο), καθώς και τα πλωτά, εναέρια και διαστημικά (πλοίο, αεροσκάφος, διαστημόπλοιο). Σήμερα, ο όρος καλύπτει επίσης τα τηλεκατευθυνόμενα ή κατευθυνόμενα μέσα, είτε είναι επανδρωμένα είτε όχι. Η κίνησή τους επιτυγχάνεται με ποικίλα μέσα, από τροχούς, κουπιά και ιστία έως κινητήριες μηχανές και πυρηνικούς αντιδραστήρες, ενώ στο ποδήλατο ο αναβάτης αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της πρόωσης. Αν και τα περισσότερα επίγεια οχήματα χρησιμοποιούν τροχούς, υπάρχουν εξαιρέσεις όπως τα ερπυστριοφόρα οχήματα και τα τρένα μαγνητικής αιώρησης (maglev), που κινούνται πάνω σε μαγνητικό φορέα.