Η Μύκονος είναι ένα από τα πιο διάσημα νησιά των Κυκλάδων στο Αιγαίο, με πρωτεύουσα τη Χώρα, πληθυσμό 10.704 κατοίκων (απογραφή 2021) και έκταση 86 τετραγωνικών χιλιομέτρων, που γνώρισε μαζική τουριστική ανάπτυξη ήδη από τη δεκαετία του 1960 και φημίζεται σήμερα για την έντονη νυχτερινή ζωή της και το γραφικό σημείο της Μικρής Βενετίας. Σύμφωνα με τη μυθολογία, το νησί πήρε το όνομά του από τον ήρωα Μύκονο, γιο του Αινείου (εγγονού του Απόλλωνα) και της νύμφης Ροιούς, ενώ μια άλλη παράδοση αναφέρει ότι εκεί ο Ηρακλής σκότωσε τους Γίγαντες, γεγονός που συνδέεται με την αρχαία παροιμία «Πάντες υπό μία Μύκονον». Η αρχαία ιστορία του νησιού ξεκινά από τη Νεολιθική εποχή, με σημαντικό οικισμό στον όρμο της Φτελιάς (περίπου 5.000 π.Χ.), όπου βρέθηκαν κτίρια τύπου μεγάρου, εργαστήριο οψιανού και πολύχρωμα αγγεία, ενώ στους ιστορικούς χρόνους αναφέρεται από τον Ηρόδοτο ως ορμητήριο του Πέρση στρατηγού Δάτι το 490 π.Χ. Οι αρχαίοι Μυκόνιοι ήταν μέλη της Δηλιακής Συμμαχίας και λάτρευαν ιδιαίτερα τον Διόνυσο, τον Ποσειδώνα και τη Δήμητρα, ενώ οι αρχαίοι συγγραφείς τους περιέγραφαν ως φαλακρούς και φιλοκερδείς, όπως αποτυπώνεται στη φράση «Μυκόνιος γείτων». Μετά την αρχαιότητα, το νησί πέρασε στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και στη συνέχεια στο Βυζάντιο, διατηρώντας την Ορθόδοξη πίστη, έως ότου κατακτήθηκε από τους Βενετούς στις αρχές του 13ου αιώνα, μετά την Δ΄ Σταυροφορία.