Η τηλεόραση είναι ένα σύστημα τηλεπικοινωνίας που μεταδίδει εικόνα και ήχο εξ αποστάσεως, αποτελώντας πριν από την επικράτηση του διαδικτύου το κυριότερο μέσο μαζικής επικοινωνίας. Η λέξη προέρχεται από το αρχαίο ελληνικό πρόθεμα «τηλε-» (μακριά) και τη λέξη «όραση», ενώ μια αρχαιότατη αναφορά στην ιδέα της υπάρχει στον Λουκιανό (Αληθής Ιστορία), όπου γίνεται λόγος για ένα κάτοπτρο που δείχνει όλες τις πόλεις. Η μετάδοση του σήματος γίνεται με διάφορους τρόπους, όπως επίγεια (με κεραίες UHF/VHF), δορυφορικά, καλωδιακά (IPTV) και πρόσφατα μέσω δικτύων κινητής τηλεφωνίας (Mobile TV). Στα μέσα του 20ού αιώνα αναπτύχθηκαν τα αναλογικά έγχρωμα πρότυπα, με το αμερικανικό NTSC (1954), το γαλλικό SECAM (1956) και το γερμανικό PAL (1967), το οποίο αποτέλεσε βελτίωση του NTSC. Τέλος, το εξελιγμένο σύστημα PAL PLUS εισήγαγε την εκπομπή ευρείας εικόνας (16:9), δείχνοντας τη σταδιακή εξέλιξη της τηλεόρασης από την ασπρόμαυρη απλότητα στην πιο προηγμένη τεχνολογικά μετάδοση.