Het keizerrijk Rusland (1721-1917) was een absolute erfelijke monarchie onder het huis Romanov, die voortkwam uit het tsaardom en op zijn hoogtepunt bijna een zesde van het landoppervlak op aarde besloeg (22,4 miljoen km²). Peter de Grote liet zich in 1721 tot keizer kronen en stichtte in 1703 Sint-Petersburg, dat meer dan 200 jaar de hoofdstad zou blijven, om Rusland te moderniseren en aan te sluiten bij Europa. Na zijn dood volgden diverse heersers, maar Catharina de Grote, van Duitse afkomst, was de meest invloedrijke: geïnspireerd door de Verlichting voerde ze landelijke pokkenvaccinatie in, breidde ze het rijk uit met 518.000 km² (tegen het Ottomaanse Rijk en via de Poolse delingen) en stimuleerde ze onderwijs. Het rijk was enorm divers met meer dan honderd etnische groepen (45% Russen) en kende een strikte klassenindeling (adel, geestelijkheid, kooplieden, kozakken en boeren), terwijl de Russisch-Orthodoxe Kerk de staatskerk was. Uiteindelijk kwam er in september 1917 een einde aan het rijk, toen de republiek werd uitgeroepen onder leiding van de Voorlopige Regering.