سعید جلیلی پس از تأیید صلاحیت در بیستم خرداد ۱۴۰۳، در دور دوم چهاردهمین انتخابات ریاست‌جمهوری (۱۵ تیر) با کسب ۱۳ میلیون و ۵۳۸ هزار رأی در جایگاه دوم قرار گرفت و دومین شکست انتخاباتی خود را پس از سال ۱۳۹۲ ثبت کرد. او نخستین بار در سال ۱۳۹۲ با ۱۱ درصد آرا سوم شد و پس از آن ایده «دولت در سایه» را مطرح کرد که در دوران حسن روحانی و ابراهیم رئیسی (به‌صورت کاهش‌یافته) ادامه یافت و در سال ۱۴۰۰ نیز به نفع رئیسی کناره‌گیری کرده بود. کمپین او با شعار «یک جهان فرصت، یک ایران جهش» عمدتاً بر جذب رأی روستاییان متمرکز بود و وعده‌هایی نظیر توسعه اقتصاد دریامحور، ساخت مسکن، و صادرات سالانه ۱۱ میلیارد دلار صیفی‌جات به روسیه را ارائه داد. این وعده‌ها با انتقاد فعالان اقتصادی مانند حسین سلاح‌ورزی مواجه شد که به تناقض این آمار با واردات کل صیفی‌جات روسیه (فقط ۱.۶ میلیارد دلار) اشاره کرد، و مشاور او امیرحسین ثابتی نیز فیلترینگ اینترنت را نمایشی و بی‌اثر خوانده بود. در نهایت، جلیلی نه‌تنها به پیروزی نرسید، بلکه به دلیل شفاف نبودن هزینه‌های انتخاباتی و حمایت برخی نهادهای دولتی، با اعتراض خبرنگاران و فعالان سیاسی نیز روبه‌رو شد.