ชายแดนไทย–กัมพูชา เป็นพรมแดนระหว่างประเทศที่มีความยาวประมาณ 798–817 กิโลเมตร ครอบคลุม 7 จังหวัดของไทย ได้แก่ ตราด จันทบุรี สระแก้ว บุรีรัมย์ สุรินทร์ ศรีสะเกษ และอุบลราชธานี ทอดยาวจากสามเหลี่ยมมรกตผ่านทิวเขาพนมดงรักจนถึงอ่าวไทย โดยเส้นเขตแดนถูกกำหนดขึ้นในยุคอาณานิคมฝรั่งเศส ผ่านสนธิสัญญา พ.ศ. 2447 และ พ.ศ. 2450 ซึ่งรวมถึงการปักหลักเขต 73 หลัก และแผนที่ 16 ระวาง

ในช่วงสงครามอินโดจีน ไทยได้ดินแดนคืนจากฝรั่งเศสโดยการไกล่เกลี่ยของญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2484 แต่ต้องคืนหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ตามข้อตกลง พ.ศ. 2489 ทำให้พรมแดนกลับสู่สภาพเดิม ความขัดแย้งสำคัญที่ยังคงอยู่คือ คดีปราสาทพระวิหาร ซึ่งศาลโลกตัดสินให้เป็นของกัมพูชาในปี พ.ศ. 2505 และยืนยันอีกครั้งในปี พ.ศ. 2554 รวมถึงปัญหาพื้นที่ทับซ้อนทางทะเลบริเวณเกาะกูดกว่า 26,000 ตารางกิโลเมตร ที่ยังไม่ได้รับการแก้ไข โดยคณะกรรมาธิการเขตแดนร่วมไทย–กัมพูชายังคงหารือกันอย่างต่อเนื่อง