Ogień to zespół zjawisk towarzyszących spalaniu, obejmujący emisję światła (płomienie), ciepła (promieniowanie podczerwone) oraz dźwięków (trzaski, syk), choć z fizycznego punktu widzenia nie jest plazmą, lecz wynikiem gwałtownego utleniania łatwopalnych gazów. W ujęciu fizyko-chemicznym płomień stanowi mieszaninę świecących gazów i cząstek sadzy, a jego energia rozprasza się głównie jako promieniowanie widzialne i podczerwone. Od prehistorii ogień był fundamentalnym odkryciem – nasi przodkowie nauczyli się go podtrzymywać, a następnie rozniecać przez tarcie (łuk ogniowy) lub krzesanie iskier z krzemienia, co zrewolucjonizowało życie codzienne jako źródło światła i ciepła („ognisko domowe”). Cywilizacyjnie ogień umożliwił rozwój kluczowych gałęzi gospodarki, takich jak ceramika (wypalanie gliny), wyrób szkła (przetapianie krzemionki) oraz metalurgia (wytop i obróbka metali). W kulturze ogień uznawany jest za jeden z czterech żywiołów, a według mitologii greckiej został podarowany ludziom przez Prometeusza, co podkreśla jego głębokie znaczenie symboliczne i filozoficzne (m.in. u Heraklita z Efezu).