Τα μετεωρολογικά όργανα, τα οποία διακρίνονται σε όργανα εδάφους/επιφανείας και ατμόσφαιρας, αντικατέστησαν τις παλαιές πρακτικές προγνώσεις του καιρού που στηρίζονταν σε λαϊκές παροιμίες, καθώς οι σύγχρονες μετρήσεις μπορούν να προσδιορίσουν με ακρίβεια την έκταση, την ένταση και τη διάρκεια φαινομένων όπως η βροχή. Η αλματώδης εξέλιξη της μετεωρολογικής επιστήμης ξεκίνησε το 1820, έναν χρόνο πριν την Ελληνική Εθνεγερσία, ενώ σήμερα τα περισσότερα όργανα είναι πλήρως ηλεκτρονικά και διασυνδεδεμένα στο παγκόσμιο δίκτυο. Σημαντικό ρόλο σε αυτή την πρόοδο έπαιξε η καθιέρωση της μέτρησης του πολιτικού χρόνου με βάση το Γκρήνουιτς (Greenwich) και η ανάπτυξη ενός εκτεταμένου παγκόσμιου δικτύου μετεωρολογικών σταθμών, οι οποίοι ανταλλάσσουν κωδικοποιημένα τηλεγραφήματα. Χάρη σε αυτό το δίκτυο κατέστη δυνατή η έγκαιρη κατασκευή του μετεωρολογικού χάρτη, που αποτελεί έκτοτε την ακρογωνιαίο λίθο της πρόγνωσης του καιρού. Τέλος, η διεθνής συνεργασία και η έκτακτη ενημέρωση των ναυτικών, πιλότων, αγροτών και ταξιδιωτών ενισχύθηκαν ακόμα περισσότερο με τη χρήση των μετεωρολογικών δορυφόρων, του τηλέτυπου, του ραδιφωνίου, της τηλεόρασης και του φαξ, φέρον και την Μετεωρολογία σε νέα εποχή.