De endeldarm (rectum) is bij zoogdieren het laatste, S-vormige deel van de dikke darm, waarin de ontlasting zich verzamelt voordat deze via de anus en de anaalsfincter het lichaam verlaat. Bij mensen is dit orgaan gemiddeld 15 tot 20 centimeter lang en eindigt het in het anaal kanaal. Er kunnen diverse aandoeningen optreden, waaronder proctitis (slijmvliesontsteking), een rectocèle, prolapsus ani et recti, incontinentie, anaal spasme en endeldarmkanker; deze kankersoort wordt meestal via een endoscopie gediagnosticeerd. De naam heeft een interessante historische achtergrond: het Latijnse intestinum rectum (‘rechte darm’) werd al in de eerste eeuw gebruikt door de Romeinse schrijver Aulus Cornelius Celsus, en werd later in de zestiende eeuw door anatoom Andreas Vesalius opnieuw gevestigd in de anatomische nomenclatuur. Deze benaming is terug te vinden in veel moderne talen, zoals recto (Spaans, Italiaans) en Rektum (Duits), hoewel de menselijke endeldarm eigenlijk helemaal niet recht is, maar een S-vorm heeft. Dankzij de moderne anatomische terminologie (Terminologia Anatomica) wordt dit klinisch belangrijke eindstuk van de dikke darm wereldwijd consequent met rectum aangeduid.