تئوری‌های توطئه یوفو ادعا می‌کنند که دولت‌ها، به‌ویژه دولت فدرال ایالات متحده، شواهد مربوط به بازدید فرازمینی‌ها را سرکوب کرده و حتی در برخی موارد با آن‌ها در ارتباط یا همکاری هستند. این باورها ریشه در مجلات علمی-تخیلی دارند و از سال ۱۹۴۷ با مشاهده «دیسک‌های پرنده» توسط کنت آرنولد و سپس کتاب‌های دونالد کیهو (مانند «توطئه بشقاب‌پرنده» در ۱۹۵۵) و مفهوم مردان سیاه‌پوش در دهه ۱۹۵۰ به شهرت رسیدند. پس از ترور کندی و در دهه‌های ۷۰ و ۸۰، این نظریه‌ها به «واترگیت کیهانی»، آشیانه ۱۸، حادثه روزول (۱۹۸۰) و ربودن توسط بیگانگان بدخواه مرتبط شدند و در دهه ۱۹۹۰ با آثاری مانند پرونده‌های ایکس و روز استقلال به اوج فرهنگ عامه رسیدند. در سال ۲۰۱۷، گزارش‌های لزلی کین درباره برنامه یوفو پنتاگون موج تازه‌ای از علاقه ایجاد کرد، اما کمیته تحقیق شک‌گرایانه تأکید دارد که با وجود تحقیقات گسترده، شواهد اندک یا ناچیزی برای حمایت از این ادعاها وجود دارد. در حالی که یوفولوژیست‌ها فرضیه‌های شبه‌علمی مانند هوش فرازمینی، موجودات پنهان یا مسافران زمان را ترجیح می‌دهند، پروژه‌های دولتی مانند پروژه کتاب آبی و پروژه کاندین هرگز این ادعاهای فوق‌العاده را تأیید نکرده‌اند.