Abbasi Halifesi Râşid (Ebu Cafer Râşid Billah), 1109 yılında doğmuş ve babası Halife Mustarşid'in 1135'te öldürülmesinin ardından Bağdat'ta 30. Abbasi halifesi olarak tahta çıkmıştır. Selçuklu Sultanı Giyaseddin Mesud'a karşı babasının ölümünün öcünü almak isteyen Râşid, Halifeliği Selçuklu vesayetinden kurtarmaya çalışmış ve bu nedenle sultanın elçisini hakaret ederek geri çevirip halkı kışkırtmıştır. Ancak Sultan Mesud'un Bağdat'ı kuşatması üzerine şehirden kaçarak Musul'daki Zengiler'e sığınmıştır. Bu kaçışın ardından Bağdat'ta toplanan bir danışma meclisi Râşid'i halifelikten azletmiş ve yerine amcası el-Muktafî'yi geçirmiştir. İsfahan'a sığınan sabık halife Râşid, 1138'de burada bir Haşhaşi fedaisi tarafından öldürülmüştür. Râşid'in kısa hükümdarlığı, Abbasi halifelerinin Selçuklu hâkimiyetiyle mücadelesinin tipik bir örneği olarak tarihe geçmiştir.