Isotonie verwijst naar een oplossing waarvan de osmotische druk gelijk is aan die van een andere oplossing, wat betekent dat het aantal opgeloste deeltjes per liter overeenkomt. De tegenhangers zijn hypotoon (lagere druk) en hypertoon (hogere druk), die allemaal verwijzen naar de osmotische druk. In ziekenhuizen worden isotone zoutoplossingen, zoals de bekende fysiologische zoutoplossing van 0,9%, als infuus gebruikt om water en zout aan te vullen; echter leidt meer dan één liter per dag tot een zoutoverbelasting van meer dan 9 gram NaCl. Een isotone glucose-oplossing kan daarentegen effectief alleen water toedienen, omdat het lichaam de suiker snel metaboliseert. Ook als sportdrank worden isotone en hypotone koolhydraat-elektrolytoplossingen gebruikt, maar de snelheid waarmee vocht en koolhydraten beschikbaar komen, hangt af van de totale samenstelling van de drank en niet alleen van de isotoniciteit. Kortom, isotoniciteit is een cruciaal principe in de medische wereld en sportvoeding, maar de praktische effecten worden mede bepaald door andere factoren.