روش‌های آمیزش جنسی (پوزیشن‌های سکس) به حالت‌های بدن برای اجرای رابطه جنسی می‌گویند که به دسته‌های کلی واژینال، مقعدی، دهانی و فعالیت‌های بدون دخول (مانند تحریک با انگشت یا اسباب‌بازی) تقسیم می‌شوند. این پوزیشن‌ها سابقه تاریخی کهن دارند؛ کهن‌ترین راهنمای جنسی به فیلینیس (روسپی درباری عصر یونانی-رومی، قرن ۱ تا ۳ پیش از میلاد) نسبت داده می‌شود و مشهورترین کتاب در این زمینه، کاما سوترا نوشته واتسیایانا (فیلسوف هندی، قرون ۱ تا ۶ میلادی) است و در اروپای قرون وسطی نیز متنی به نام Speculum al foderi (قرن ۱۵، به زبان کاتالان) کشف شده است. دانشمند آمریکایی، آلفرد کینزی، شش وضعیت بدوی را دسته‌بندی کرد، اما بسیاری معتقدند تعداد این روش‌ها عملاً بی‌نهایت است و تغییر در آن‌ها منجر به تفاوت در عمق و زاویه دخول می‌شود. از مشهورترین روش‌های دخولی می‌توان به «دخول رو در رو» (مبلغ، به عنوان طبیعی‌ترین حالت)، «پهلو به پهلو» (برای آرامش بیشتر)، «دخول از پشت» (که در پستانداران هم رایج است) و «زن سوارکار» (که کنترل را در دست زن می‌دهد) اشاره کرد. در هر یک از این حالت‌ها، دسترسی به نقاط تحریک‌پذیر و تماس بدنی متفاوت است که تجربه‌ای متنوع و متنوع در روابط جنسی فراهم می‌کند.