"Vatandaş, Türkçe konuş!" kampanyası, 13 Ocak 1928'de hukuk öğrencilerinin başlattığı ve 1930'lar boyunca hükümet desteğiyle devam eden, azınlıkların kendi dillerini konuşmasını engellemeyi amaçlayan önemli bir sosyopolitik hareketti. Bu hareketin temelleri, 1924 yılında Türkçe konuşmayanlara para cezası verilmesini öneren TBMM yasa teklifine dayanır ve ilk uygulamalar Bursa, Balıkesir ve Bergama gibi şehirlerde görülmüştür. De 1930'larda ülke geneline yayılan kampanya kapsamında, örneğin 1933'te Mersin'de halka açık yerlerde Fransızca ve Arapça konuşanlar tutuklanmış, M. Chalfoun gibi tüccarlar ancak belediye başkanının affıyla serbest kalmıştır. 1936'dan itibaren Tekirdağ, Edirne, Diyarbakır, Ankara ve Adana gibi şehirlerde kamusal alanda Türkçe dışı dil kullanımını yasaklayan belediye kararnameleri çıkarılarak cezai uygulama kurumsallaştırılmıştır. Yazarlar, bu kampanyanın Türkiye'deki Türkleştirme hareketine önemli katkılar sunduğunu ve ülkedeki dilsel çeşitlilik üzerinde kalıcı bir baskı oluşturduğunu kabul etmektedir.