ภาษาทมิฬ

ภาษาทมิฬ

ภาษาทมิฬ เป็นภาษาดราวิเดียนคลาสสิกที่เก่าแก่ที่สุดภาษาหนึ่งของโลก ใช้เป็นภาษาราชการในรัฐทมิฬนาฑูของอินเดีย ศรีลังกา และสิงคโปร์ รวมถึงมีผู้พูดเป็นชาวทมิฬพลัดถิ่นกระจายอยู่หลายประเทศ และยังเป็นภาษาแรกที่ได้รับการยกย่องให้เป็นภาษาคลาสสิกของอินเดียอีกด้วย

ภาษานี้มีวรรณกรรมสืบทอดต่อเนื่องยาวนานกว่า 2,000 ปี โดยวรรณกรรมยุคสังคัม (Sangam literature) มีอายุราว 300 ปีก่อนคริสต์ศักราชถึง ค.ศ. 300 นับเป็นวรรณกรรมดราวิเดียนที่เก่าแก่ที่สุด ส่วนจารึกเก่าแก่สุดพบตั้งแต่ศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสต์ศักราช ทั้งในอินเดีย ศรีแลงกา ไทย และอียิปต์

หลักฐานการขุดค้นที่ Keezhadi เมื่อ ค.ศ. 2017–2018 ยังเผยให้เห็นจารึกภาษาทมิฬ-พราหมีอายุประมาณ 580 ปีก่อนคริสต์ศักราช ทำให้ความเก่าแก่ของภาษามีหลักฐานแน่นขึ้น ยิ่งไปกว่านั้น ใน ค.ศ. 1578 มิชชันนารีชาวโปรตุเกสได้พิมพ์หนังสือสวดมนต์ Thambiran Vanakkam เป็นครั้งแรก ทำให้ภาษาทมิฬเป็นภาษาอินเดียแรกที่มีการตีพิมพ์หนังสือ

นักภาษาศาสตร์แบ่งวิวัฒนาการของภาษานี้ออกเป็นสามช่วง ได้แก่ ทมิฬเก่า กลาง และใหม่ และภาษาทมิฬยังเป็นภาษาแม่ของภาษามลยาฬัมที่แยกสายไปเมื่อประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 9–14 ปัจจุบันยังมีการจัดพิมพ์หนังสือพิมพ์ภาษามิฬมากกว่า 1,800 ฉบับ อบร์ มันจึงเป็นภาษาที่ยังมีชีวิตและน่าสนใจในฐานะมรดกโลกทางวัฒนธรรมอันล้ำค่า