Fotowoltaika (PV) to dziedzina nauki i techniki zajmująca się przetwarzaniem światła słonecznego na energię elektryczną za pomocą zjawiska fotowoltaicznego. Jej historia sięga 1839 roku, gdy zjawisko to odkrył Edmond Becquerel, a pierwsze praktyczne urządzenia powstały w latach 50. XX wieku w laboratoriach Bell Labs. Głównym materiałem do produkcji ogniw jest krystaliczny krzem, a panele cienkowarstwowe (CIGS) tworzy się z miedzi, indu, galu i selenu; typowe ogniwo generuje moc 1–6,97 W, a moduły są łączone w panele o powierzchni 0,2–1 m². Ogniwa są bezobsługowe i mogą pracować nawet 35 lat, przez co są stosowane w technice kosmicznej, zasilaniu boi, świateł drogowych czy urządzeń domowych, choć często są mylone z kolektorami słonecznymi, które wytwarzają ciepło, a nie prąd. Rozwój fotowoltaiki jest dynamiczny: w 2006 r. na świecie zainstalowano 1581 MW, a w 2015 r. w Polsce wprowadzono prawa dla prosumentów energii odnawialnej. Ze względu na rosnące zastosowanie i spadające koszty (m.in. dzięki technologii perowskitów) stanowi ona obiecujące źródło zielonej energii na przyszłość.