Obóz jeniecki pod Strzałkowem powstał na przełomie 1914 i 1915 roku jako niemiecki obóz dla jeńców z frontów I wojny światowej, a po odzyskaniu niepodległości przez Polskę został przekształcony w polski obóz jeniecki. W czasie wojny polsko-bolszewickiej, od 12 maja 1919 roku, pełnił funkcję obozu dla jeńców Armii Czerwonej, a 11 lipca tego roku otrzymał oficjalną nazwę Obóz Jeniecki Nr 1 pod Strzałkowem. Położony na pograniczu dwóch zaborów (przy drodze między Strzałkowem a Słupcą, dzisiaj droga krajowa nr 92), po zawieszeniu broni w październiku 1920 roku stał się obozem dla internowanych, w tym żołnierzy Armii Ukraińskiej Republiki Ludowej, funkcjonując do 31 sierpnia 1924 roku. Przy obozie znajduje się cmentarz, który zachował się do dziś jako zabytek, a większość pochowanych tam zmarła wskutek epidemii tyfusu. Współcześnie hasło „Strzałkowo” jest używane propagandowo przez Rosję jako odpowiedź na polskie żądania ukarania winnych zbrodni katyńskiej, w ramach akcji „Anty-Katyń”.